۹تا ۱۲ سالگی !

بهترین دوران من!

کاشکی یک بار دیگه شانس برگشتن به اون زمان رو داشتم! فقط یک بار!دورانی که تنها دغدغه و ناراحتیه من و البته نادی این بود که چرا خواهرامون اجازه نمیدن ما ۲تا که ۳ ۴ سال ازشون کوچیک تر بودیم بشینیم کنارشون و به حرفاشون گوش بدیم!که البته همیشه این ناراحتیمون رو با آزار و اذیتشون نشون می دادیم و نمی زاشتیم خدایی نکرده تبدیل به عقده های کودکانه بشه و بعدا یه دفعه از یه جاییمون بزنه بیرون! الان بعد از اون همه سال وقتی به نادی نگاه می کنم باورم نمیشه این همون دختر بچه ی جیغ جیغو و پرانرژی باشه که حتی ۱دقیقه هم نمی تونست یه جا آروم بگیره!

 روزایی که من و نادی از دست ناظم مدرسمون به خاطر اون اجبار لعنتیش واسه نماز خوندمنون فرار میکردیم و دوتایی یا شاید هم چندتایی دورواطراف مدرسه و بیشتر مواقع پشت دستشویی مدرسه قایم میشدیم و هرهر به ریشش میخندیدیم!

شیشه نوشابه هایی که بعد از خوردن واسه درآوردن لج ناظممون پرتش میکردیم تو چاه بزرگی که پشت مدرسه بود و باعث میشد کل مدرسه از صداش منفجر شه و با خنده و رضایت کامل پا میزاشتیم به فرار!

سنگی که به قصد فرو رفتن تو دریا پرتاب شد و به سر بیچاره ی رجا اثابت کرد و من و نادی از اونجایی که مثل سگ ترسیده بودیم قبل از اینکه از گریه منفجر شه کشیدیمش کنار و با کلی رشوه دادن و خر کردن اون پسرک بیچاره و ابله بالاخره راضیش کردیم بگه سینا (به دلیل دشمنی عجیبی که اون زمان باهاش داشتیم!) سنگ رو انداخته و سرش شکسته!(هنوز هم عذاب وجدان ولم نمیکنه!)

هر دفعه تو ذهنم اینارو مرور میکنم ناخوداگاه لبخند میزنم!آقا جان من دلم می خواد برگردم!به کی بگم اینو!! دوست دارم بک بار دیگه بالای پنجره خونمون گیر بیفتم و تا ۳۰ دقیقه جرات پایین اومدن نداشته باشم و فقط داد بزنم زهرا نادی سعیده نعیمه کمک کمک!و آخرش هم یه چتر بدن دستمو بگن بیا با این بپر چیزیت نمیشه!!

یه چیزی که هیچ وقت به خاطرش نادی رو نمی بخشم اینه که سر جلسه ریاضی بعد از رسوندن ضرب ۳*۸ به خانم معلم که اومده بود بالا سرمون لوم داد و باعث شد واسه اولین بار بیرون افتادن از کلاس رو تجربه کنم!

واقعا چقدر الکی و راحت خوش بودیم! یا شایدم حالا داریم زیادی سخت میگیریم!چقدر دور شدیم!پوف!

پ.ن:تنها مزیت الان اینه که دیگه مجبور نیستیم یواشکی و به زور به حرفاشون گوش بدیم!ما ۲تا هم بالاخره واسه اون ۳تا بزرگ شدیم!

پ.ن:کودکی فوق العاده ای بود!مثل الان!!!!!!!!

همش پ.ن: ۱۰۰٪ بعد از کنکور یه سری به اون شهر کوچیک و دوست داشتنی و پر از صدف میزنم!نزنم خرم!

فعلا...